‏نمایش پست‌ها با برچسب آفرینش. نمایش همه پست‌ها
‏نمایش پست‌ها با برچسب آفرینش. نمایش همه پست‌ها

۱۳۹۱ تیر ۱۰, شنبه

آفرینش زمین از دیدگاه قرآن


چندی پیش کتاب «the ancient hebrew conception of the universe» را مطالعه میکردم و به نکات جالبی پیرامون باورهای یهودیان به عنوان بنیانگذاران دین مدرن در مورد آفرینش برخوردم.

طبق نظریه نویسنده های این کتاب و همچنین باور اندیشمندان آن دوران، دنیا به صورت تصویر زیر بوده است.


مطابق تصویر فوق:
  • زمین به صورت مسطح بوده و آسمان مانند یک گنبد، بر روی زمین قرار گرفته است.
  • بالا و پایین زمین را آب فرا گرفته است.
  • در بالای زمین و بعد از آب، بهشت و محل استقرار خدا و فرشتگان است.
  • در زیر آب و در آسمان، ستارگان و ماه و خورشید و همچنین ابر ها وجود دارند.
  • در بالای آسمان و زیر آبهای آسمانی، پنجره های وجود دارد که از آنها آب به صورت برف و باران بر روی زمین میبارد.
  • در قسمت تلاقی آسمان و زمین و یا در افق، کوههای به عنوان ستونهای نگاهدارنده آسمان قرار دارند.
  • زیر زمین آب است.
  • ستونهایی مانند کوه در زیر زمین هستند که نگاهدارنده زمین هستند.
  • در میان این ستونها، سرزمین زیرین یا Underworld قرار دارد که مردگان به آنجا میروند و محل زندگی شیاطین است. در این مکان تمامی ضد خدایان قرار داده میشوند.


تصویر دیگری که در موتورهای جستجو جالب مینمایاند، تصور وجود آسمانهای ۱۰ گانه و عرش خدا است.

این تصور را دانته در کتاب کمدی الهی با توجه به آموزه های یهود در کتاب مقدس به تصویر کشیده است:



در این تصویر، تصور وجود آسمان هفتم و بعد از آن عرش الهی قابل رویت است. برای ملاقات با خدا، همانطور که محمد ابن عبدالله عنوان کرده است، باید از هفت آسمان عبور کرد.

با مطالعه این موارد و بررسی ادعاهای محمد در کتابش در مورد آفرینش زمین، رمز تصورات پوچ وی در زمان نگارش کتاب قرآن فاش شده و علی رقم ادعای مسلمانان در مورد اینکه کلمات محمد تفسیر خاصی دارند، باطل میشود.

محمد در کتابش از زبان آفریننده جهان در سوره بقره میگوید:


همان [خدايى] كه زمين را براى شما فرشى [گسترده] و آسمان را بنايى [افراشته] قرار داد و از آسمان آبى فرود آورد و بدان از ميوه‏ها رزقى براى شما بيرون آورد پس براى خدا همتايانى قرار ندهيد در حالى كه خود مى‏دانيد (۲۲)
الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الأَرْضَ فِرَاشًا وَالسَّمَاء بِنَاء وَأَنزَلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَأَخْرَجَ بِهِ مِنَ الثَّمَرَاتِ رِزْقًا لَّكُمْ فَلاَ تَجْعَلُواْ لِلّهِ أَندَادًا وَأَنتُمْ تَعْلَمُونَ﴿۲۲﴾



حال تصویری که محمد از کتب یهودیان در ذهن خود از دنیا داشته را بیاد آورید. زمینی مسطح که آسمان مانند گنبدی بر فراز آن افراشته شده است. پنجره هایی در آسمان که از آنها آب آسمان بر زمین فرو میریزد.

در همین سوره میگوید:


اوست آن كسى كه آنچه در زمين است همه را براى شما آفريد سپس به [آفرينش]آسمان پرداخت و هفت آسمان را استوار كرد و او به هر چيزى داناست (۲۹)
هُوَ الَّذِي خَلَقَ لَكُم مَّا فِي الأَرْضِ جَمِيعًا ثُمَّ اسْتَوَى إِلَى السَّمَاء فَسَوَّاهُنَّ سَبْعَ سَمَاوَاتٍ وَهُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ ﴿۲۹﴾



در این آیه، تصور محمد از اینکه اول زمین آفریده شده، سپس آسمان و نه یک آسمان بلکه هفت آسمان، آفریده شده است.


در سوره لقمان میگوید:


آسمانها را بی هيچ ستونى كه آن را ببينيد خلق كرد و در زمين كوههاى استوار بيفكند تا [مبادا زمين] شما را بجنباند و در آن از هر گونه جنبنده‏اى پراكنده گردانيد و از آسمان آبى فرو فرستاديم و از هر نوع [گياه] نيكو در آن رويانيديم (۱۰)
خَلَقَ السَّمَاوَاتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَهَا وَأَلْقَى فِي الْأَرْضِ رَوَاسِيَ أَن تَمِيدَ بِكُمْ وَبَثَّ فِيهَا مِن كُلِّ دَابَّةٍ وَأَنزَلْنَا مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَأَنبَتْنَا فِيهَا مِن كُلِّ زَوْجٍ كَرِيمٍ ﴿۱۰﴾



در این آیه نیز تصور غلط محمد از اینکه زمین دارای ستون های به نام کوه هستند، نمایان است. همچنین باز به همان پنجره ها و آبی که از آسمان فرو میریزد اشاره میکند.


در سوره فصلت میگوید:


سپس آهنگ [آفرينش] آسمان كرد و آن بخارى بود پس به آن و به زمين فرمود خواه يا ناخواه بياييد آن دو گفتند فرمان‏پذير آمديم (۱۱)
ثُمَّ اسْتَوَى إِلَى السَّمَاء وَهِيَ دُخَانٌ فَقَالَ لَهَا وَلِلْأَرْضِ اِئْتِيَا طَوْعًا أَوْ كَرْهًا قَالَتَا أَتَيْنَا طَائِعِينَ ﴿۱۱﴾
پس آنها را [به صورت] هفت آسمان در دو هنگام مقرر داشت و در هر آسمانى كار [مربوط به] آن را وحى فرمود و آسمان [اين] دنيا را به چراغها آذين كرديم و [آن را نيك] نگاه داشتيم اين است اندازه‏گيرى آن نيرومند دانا (۱۲)
فَقَضَاهُنَّ سَبْعَ سَمَاوَاتٍ فِي يَوْمَيْنِ وَأَوْحَى فِي كُلِّ سَمَاء أَمْرَهَا وَزَيَّنَّا السَّمَاء الدُّنْيَا بِمَصَابِيحَ وَحِفْظًا ذَلِكَ تَقْدِيرُ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ﴿۱۲﴾



در سوره انبیا میگوید:


و آسمان را سقفى محفوظ قرار داديم و[لى] آنان از [مطالعه در] نشانه‏هاى آن اعراض مى‏كنند (۳۲)
وَجَعَلْنَا السَّمَاء سَقْفًا مَّحْفُوظًا وَهُمْ عَنْ آيَاتِهَا مُعْرِضُونَ ﴿۳۲﴾
و اوست آن كسى كه شب و روز و خورشيد و ماه را پديد آورده است هر كدام از اين دو در مدارى [معين] شناورند (۳۳)
وَهُوَ الَّذِي خَلَقَ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ كُلٌّ فِي فَلَكٍ يَسْبَحُونَ ﴿۳۳﴾



در اینجا باز هم تصور غلط سقف بودن آسمان و تصور گنبدی بودن آسمان نمایان است. همچنین به تصور محمد و خدای وی، خورشید و ماه، هر دو در مداری معین در حرکت هستند.
تصور اینکه زمین در مرکز جهان قرار دارد و خورشید و ماه در اطراف زمین در حرکت هستند، در آیات محمد نمایان است.

در سوره فصلت میگوید:


پس آنها را [به صورت] هفت آسمان در دو هنگام مقرر داشت و در هر آسمانى كار [مربوط به] آن را وحى فرمود و آسمان [اين] دنيا را به چراغها آذين كرديم و [آن را نيك] نگاه داشتيم اين است اندازه‏گيرى آن نيرومند دانا (۱۲)
فَقَضَاهُنَّ سَبْعَ سَمَاوَاتٍ فِي يَوْمَيْنِ وَأَوْحَى فِي كُلِّ سَمَاء أَمْرَهَا وَزَيَّنَّا السَّمَاء الدُّنْيَا بِمَصَابِيحَ وَحِفْظًا ذَلِكَ تَقْدِيرُ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ﴿۱۲﴾



باز هم اشاره به وجود هفت آسمان و چراغهایی در آسمان برای زینت زمین !


در سوره الطلاق میگوید:


خدا همان كسى است كه هفت آسمان و همانند آنها هفت زمين آفريد فرمان [خدا] در ميان آنها فرود مى‏آيد تا بدانيد كه خدا بر هر چيزى تواناست و به راستى دانش وى هر چيزى را در بر گرفته است (۱۲)
اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ سَبْعَ سَمَاوَاتٍ وَمِنَ الْأَرْضِ مِثْلَهُنَّ يَتَنَزَّلُ الْأَمْرُ بَيْنَهُنَّ لِتَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ وَأَنَّ اللَّهَ قَدْ أَحَاطَ بِكُلِّ شَيْءٍ عِلْمًا ﴿۱۲﴾


باز هم اشاره به هفت آسمان و هفت زمین !!


در سوره الصافات میگوید:


ما آسمان اين دنيا را به زيور اختران آراستيم (۶)
إِنَّا زَيَّنَّا السَّمَاء الدُّنْيَا بِزِينَةٍ الْكَوَاكِبِ ﴿۶﴾



باز هم تصور اینکه آسمان برای زمین آفریده شده و ستارگان در آسمان زیور زمین هستند !!


امثال اینگونه جملات در کتاب محمد به وفور یافت میشود.

به واسطه وجود موتورهای جستجو و اینترنت، با جستجو در سایتهایی مانند parsquran.com میتوانید ادعاهای مطرح شده را بررسی کنید.

در نهایت، به سادگی قابل مشاهده است که محمد برای نگارش کتاب قرآن، تحت تاثیر مفاهیم و آموزه های یهودیان و تصورات غلط آن زمان بوده است.

همچنین نظر شخصی نگارنده بر این است که احتمال زیاد میرود دلیل پیدایش معماری گنبدی شکل برای سقف امارتهای مختلف نیز از همین تفکر ( آسمان به صورت گنبدی بر روی زمین ) نشات گرفته باشد.

تصویر زیر همان تصویر ابتدای متن است که با کامپیوتر بازسازی شده است.




ادامه خواهد داشت . . .